Wat je
zegt
ben je zelf          

Home



Dit is geen website!



 Ken je de beroemde afbeelding van een pijp, geschilderd door  René Margritte?
 Hij schilderde in 1928 dit doek en plaatste er het verwarrende  maar op zich accurate onderschrift bij "Ceci n'est pas une  pipe". "Dit is geen pijp".


Zo ook is de eerste zin bovenaan dit stukje geen website. Het is een zin. Die jij leest op een website…of misschien heb jij of iemand anders de site uitgeprint en lees je het op papier.
Verwarrend? Flauw, misschien? Het gaat mij om de verwarring.
Deze hele website gaat over jouw (denk)wereld, jouw referentiekader. Hoe jij de wereld ziet en beleefd. Over de verwarring die je oproept en in stand houdt. En, niet onbelangrijk, over wat je eraan kunt doen als die verwarring je hindert.

De titel van deze site is niet voor niets gekozen.

Nadat ik het gedurende mijn lagere schooltijd aangereikte zinnetje "wat je zegt, ben je zelf", vaak gebruikt heb om iets terug te kunnen zeggen tegen kinderen die me uitscholden, heb ik er zeker 45 jaar niet meer aan gedacht.
Tot vrij kort geleden. Toen vielen ineens alle spirituele lessen en opleidingen die ik doorlopen heb op een plek.
Wat je zegt, ben je zelf. Wat je ziet, proeft, ruikt, hoort of voelt ben je zelf.
Wat je denkt, dat ben jij!

Er is geen wereld buiten jou

Ook niet al te lang geleden, toen ik behoorlijk met mezelf overhoop lag en naarstig op zoek was naar antwoorden en oorzaken, kreeg ik van iemand een kaartje met het opschrift: "Als ik mezelf geef wat ik werkelijk nodig heb, houdt het zoeken buiten mezelf op."
De zin raakte me, ik was er erg mee geholpen, voor een tijdje. Het leerde me dat ik alleen mezelf juist dat kan geven wat ik nodig heb, en dat dat nooit van buiten af kan komen.
Alles wat ik nodig heb, is in mij te vinden!
En alles wat ik niet nodig heb overigens ook…
En dan ben je nog maar één stapje verwijdert van de volgende conclusie, ook al duurde die bij mij toch weer een paar jaar: Buiten mij is er niets! (Zie ook Overpeinzingen)

Try this on.

Een van de trainers die ik heb meegemaakt zei steeds: "Try this on". Hij strooide met op het eerste gezicht zeer onwaarschijnlijke 'waarheden', en steeds bleek, als ik het een tijdje op me in liet werken, dat het "De Waarheid" zeer dicht benaderde. Probeer de 'feiten', de uitspraken die op deze site staan eens, voordat je ze afdoet als zijnde niet-waar.
Aan het einde van dit stuk, of na het lezen van de hele site mag je gerust terug naar je eigen waarheden, ze zullen allemaal nog op je liggen te wachten. Maar voor de kracht van onderzoek wil ik je vragen om ze één voor één te proeven, te proberen, tot je toe te laten en te onderzoeken.

Experiment

Leg je hand eens op de tafel, of het buro naast je toetsenbord.
Wat voel je nu? En dan bedoel ik niet hoe voel je je, maar wat voel je?
Wat voel je? Een tafelblad, of buroblad?
Is dat werkelijk zo? Is het niet veel eerder zo dat je een bepaalde druk voelt, met je vingers?
Er is ontegenzeggelijk iets, daar. Je toetsenbord staat erop, je hand ligt erop. Er moet dus iets zijn.
Maar waarom zeg jij dan met zoveel overtuiging dat het een tafel, of buro betreft? Omdat jou ooit verteld is dat dat zo is!

Waarom?

Heb jij wel eens gesprekken gevoerd met kleine kinderen, zeg maar tussen 1 en 3?
Geduldige ouders of opvoeders zijn een groot deel van de dag bezig met het 'stillen' van de honger naar feiten van kinderen. Op die manier 'vullen' ze het ongelooflijke grote brein van zo'n opgroeiend kind.
De meeste kinderen houden niet uit zichzelf op, en blijven de ene na de andere briljante uitleg tergen met de vraag: "Waarom?". En meestal met de intonatie: "Waar-o-hom?!" Er kan iets dwingends in de vraag zitten, ze moeten het weten! Tot de les van die dag beëindigd wordt met een wat geïrriteerd: "Daarom!".

En met de antwoorden op al die vragen die ze stellen, plus wat ze zelf allemaal beleven en leren zonder vragen te stellen, beginnen ze zich een beeld te vormen van de wereld om hen heen. Anders gezegd: ze beginnen een innerlijke interpretatie te ontwikkelen van de wereld om hen heen.
Een zicht-beeld, een klank-beeld, een reuk-beeld.
En eenieder van ons bepaalt, in zijn of haar eigen tempo, wat de verschillende 'dingen' om hen heen voor ze betekenen. Wat belangrijk is, en wat minder. Wat leuk is, en wat minder.

Een cursus in wonderen

Als je het bovenstaande tot zover hebt gelezen, kun je waarschijnlijk wel mee, in deze opbouw. En vermoed je wellicht iets van redelijkheid, in hetgeen er staat.
Er is een boek, getiteld "een Cursus in Wonderen", dat precies aan de andere kant begint.
De eerste les in dat boek luidt: "Niets in deze ruimte om je heen betekent iets."
Net als bijna alle andere 'cursisten' leverde dat bij mij een hevig verontwaardigd gevoel op. Hoezo, niets betekent iets?! Dat beeld daar, betekent heel veel voor mij! En die foto, dat is mijn moeder, betekent die soms niets?!
Try this on! Niets betekent iets van zichzelf. Alle betekenis die jij hebt voor voorwerpen, mensen, herinneringen, enz. zijn allemaal van jou, door jezelf gemaakt.

Klachten

Waarom vertel ik dit allemaal?
Waarom zou iemand de moeite nemen om dit allemaal op een website te zetten, in de hoop dat iemand het een keer leest?
Omdat ik een methode onder je aandacht wil brengen om klachten te behandelen of te verhelpen die gedurende dit vormingsproces zijn ontstaan.

PMA

De methode die ik aanwend om naar die klachten te kijken heet PMA, wat staat voor Progressive Mental Allignment, wat vrij vertaald iets betekent als het vooruitstrevende effect van de dingen weer op een rijtje krijgen.
Hoe de methode werkt beschrijf ik kort onder het kopje PMA.
Onder het kopje contact lees je hoe je met mij in contact kunt komen, en dan wil ik je graag een uitgebreide uitleg geven.